Fytali Brothers

  • Their family lived at Ysternia of Tinos during the period preceding the liberation of Greece from the Turkish yoke and during the first years of the Revolution.
  • Two of the brothers, George and Lazarus Fitalis, registered in the School of Arts in 1846 and studied sculpture near the Christian Siegel. They often shared common projects, and in 1856 one of them, the work "Shepherd holding a kid" won the Kontostafleio contest, winning the grand prize of a thousand drachmas.
  • In 1858, they opened the "Andriantopoieion" atelier on Academias Street, opposite the Church of Zohodohou Pigis. They brought soil to this workshop from their own fields and they themselves were undertaking the whole process of producing the clay they used to create templates. Their studio was considered to be the "cognitive model" for many of the sculptors of the next generation.
  • Works by Lazarus Fytalis are today exhibited at the Tinian Artists Museum and the Holy Foundation of Evagelistria of Tinos (Panagia).

·         Ένας ακόμη γλύπτης με παγκόσμια ακτινοβολία, γεννημένος στα Υστέρνια της Τήνου το 1888, ανιψιός του Λάζαρου Σώχου και γόνος μαρμαρογλυπτών. Τα πρώτα του παιχνίδια υπήρξαν τα εργαλεία του μαρμαρογλυφείου του πατέρα του.

 

·         Μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο, φοιτά στην Σχολή Καλών Τεχνών του Πολυτεχνείου Αθηνών και βραβεύεται συχνά για τα έργα που φιλοτεχνεί εκεί.

 

·         Αποσπά το Αβερώφειο βραβείο, το οποίο θα καλύψει το κόστος των περαιτέρω σπουδών του σε Παρίσι και Μόναχο.

 

·         Επιστέφοντας στην Αθήνα, αναλαμβάνει καθηγητής στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Ε.Μ.Π το 1926. Θα παραμείνει στη θέση αυτή έως και το 1934 οπότε και θα συνταξιοδοτηθεί.

 

·         Η εκθεσιακή του δραστηριότητα περιλαμβάνει συμμετοχές σε σημαντικές διοργανώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγονται οι Μπιενάλε της Βενετίας το 1934 και το 1958, του Σαο Πάολο το 1955 αλλά και οι διεθνείς εκθέσεις σε Παρίσι, Στοκχόλμη, Σόφια, Βελιγράδι.

 

·         Αν και οπαδός του κλασικισμού, ουδέποτε περιορίστηκε απλά στις επιταγές του. Όπως κάθε μεγάλος καλλιτέχνης αποδομεί «τους κανόνες του παιχνιδιού» για να επιβάλει τους δικούς του. Δέχεται ποικίλες επιρροές αλλά καταφέρνει να αν-οικοδομεί και να εκφράζει, μέσω τις διαδικασίας της αφαίρεσης, την προσωπική του δημιουργική δύναμη.

 

·         Μεταξύ των έργων του συμπεριλαμβάνονται: το άγαλμα του Παλαιών Πατρών Γερμανού στην Πάτρα, το άγαλμα του Καψάλη στο Μεσολόγγι, το μνημείο Πιρότ των πεσόντων Ελλήνων (ύψους 12μ.) στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.  

 

·         Το τέλος της ζωής του έρχεται το 1975 και η προτομή του έχει στηθεί στο Άλσος του Ιερού Ιδρύματος (Π.Ι.Ι.Ε.Τ)