Filippotis Dimitrios

  • Born in 1834, in the village Pyrgos of Tinos, eldest son of Zacharias Philipotis, a great architect and sculptor, Dimitris Filippotis, from a very early age inherits love for the arts.
  • In 1847, he goes to Agion oros (Holy Mountain), in order to build the Cathedral of Saint Paul. He will stay on mount Athos for six years, a period sufficient for marking him as an artist.
  • He moves to Athens to take the high school graduation certificate and then, a scholarship to attend the Academy of Fine Arts in Rome.
  • Returning to Greece, he founded a marble workshop in Athens, between Omonia Square and Athens Polytechnic. In those days, the image of the center of Athens was completely different. The houses were small, one or two storey, the cabs rare and the few passers- by strictly stopped in admiration, in front of the window of his studio Philipotis, which constituted the "showroom" of his reliefs and sculptures.
  • His ability to combine realism with idealism was unparalleled. He creates "beautiful forms" and at times, he has been called an "Anatomy of the human soul and body" or a "luminous star of Art".
  • Equally important was his meeting with King George I, who helped him monetarily to participate in an international competition in Rome. There he received the "Mega-General award," for his masterpiece "The Reaper" which we admire to this day, in the National Garden of Zappion.
  • Judging by the fact that he was never given the office of professor of sculpture at the University of Athens, we can say that the state did not honor him as much as he deserved. However, graduates of the University, in the same discipline, rushed up to him in order to become his students.
  • Finally, after his death (1919) he was recognized, so the Greek committee awarded him the grand prize of Literature and Arts, and today many of his sculptures still adorn public spaces in Athens. Examples: Children with grapes (Constitution Square), the Ksylothraysti and the Little Fisherman (Zappeio) the Reaper, the Oporopolis and Artemis (garden of KAT hospital, in Kifissia) and the Lions in the Staircase of Villa Kazouli, in Kifissia.

·         Ένας ακόμη γλύπτης με παγκόσμια ακτινοβολία, γεννημένος στα Υστέρνια της Τήνου το 1888, ανιψιός του Λάζαρου Σώχου και γόνος μαρμαρογλυπτών. Τα πρώτα του παιχνίδια υπήρξαν τα εργαλεία του μαρμαρογλυφείου του πατέρα του.

 

·         Μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο, φοιτά στην Σχολή Καλών Τεχνών του Πολυτεχνείου Αθηνών και βραβεύεται συχνά για τα έργα που φιλοτεχνεί εκεί.

 

·         Αποσπά το Αβερώφειο βραβείο, το οποίο θα καλύψει το κόστος των περαιτέρω σπουδών του σε Παρίσι και Μόναχο.

 

·         Επιστέφοντας στην Αθήνα, αναλαμβάνει καθηγητής στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Ε.Μ.Π το 1926. Θα παραμείνει στη θέση αυτή έως και το 1934 οπότε και θα συνταξιοδοτηθεί.

 

·         Η εκθεσιακή του δραστηριότητα περιλαμβάνει συμμετοχές σε σημαντικές διοργανώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγονται οι Μπιενάλε της Βενετίας το 1934 και το 1958, του Σαο Πάολο το 1955 αλλά και οι διεθνείς εκθέσεις σε Παρίσι, Στοκχόλμη, Σόφια, Βελιγράδι.

 

·         Αν και οπαδός του κλασικισμού, ουδέποτε περιορίστηκε απλά στις επιταγές του. Όπως κάθε μεγάλος καλλιτέχνης αποδομεί «τους κανόνες του παιχνιδιού» για να επιβάλει τους δικούς του. Δέχεται ποικίλες επιρροές αλλά καταφέρνει να αν-οικοδομεί και να εκφράζει, μέσω τις διαδικασίας της αφαίρεσης, την προσωπική του δημιουργική δύναμη.

 

·         Μεταξύ των έργων του συμπεριλαμβάνονται: το άγαλμα του Παλαιών Πατρών Γερμανού στην Πάτρα, το άγαλμα του Καψάλη στο Μεσολόγγι, το μνημείο Πιρότ των πεσόντων Ελλήνων (ύψους 12μ.) στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.  

 

·         Το τέλος της ζωής του έρχεται το 1975 και η προτομή του έχει στηθεί στο Άλσος του Ιερού Ιδρύματος (Π.Ι.Ι.Ε.Τ)